اصل کار یک اتصال الکتروفیوژن مبتنی بر اثر گرمایش مقاومتی است. یک سیم مقاومتی از قبل در داخل اتصال الکتروفیوژن تعبیه شده است. هنگامی که الکتریسیته به اتصال الکتروفیوژن اعمال می شود، جریان از سیم مقاومت عبور می کند. به دلیل مقاومت، انرژی الکتریکی به انرژی گرمایی تبدیل می شود و باعث گرم شدن سیم مقاومت می شود. با افزایش دما، ناحیه تماس بین اتصال الکتروفیوژن و لوله اتصال شروع به ذوب شدن می کند. این ذوب تحت فشار معینی رخ می دهد و در نتیجه یک رابط فیوژن محکم بین اتصال الکتروفیوژن و لوله ایجاد می شود.
در طول فرآیند گرمایش، کنترل پارامترهایی مانند جریان و زمان گرمایش بسیار مهم است. جریان یا زمان گرمایش بیش از حد ممکن است منجر به ذوب شدن بیش از حد-مواد، تحت تأثیر قرار دادن کیفیت همجوشی و حتی آسیب رساندن به اتصال شود. در حالی که جریان ناکافی یا زمان گرمایش ممکن است منجر به همجوشی ناقص شود که منجر به استحکام ناکافی مفصل می شود. پس از رسیدن به زمان گرمایش مناسب، برق قطع می شود و به ناحیه ذوب شده اجازه می دهد تا تحت فشار خاصی خنک و جامد شود.
در طول فرآیند خنکسازی، مولکولها دوباره مرتب میشوند و یک پیوند قوی ایجاد میکنند و در نهایت به یک اتصال قابل اعتماد بین اتصال الکتروفیوژن و لوله دست مییابند. این روش اتصال، آب بندی و استحکام مکانیکی خوب در نقطه اتصال را تضمین می کند و نیازهای عملیاتی سیستم لوله کشی را برآورده می کند.
